ელენის 75-ე დაბადების დღის აღსანიშნავად, მისი ვაჟები, ფრედერიკი და ჯერემი, და ქალიშვილი ადრიენი, მის აგარაკზე ჩამოდიან. ელენი მხოლოდ ბიძის, ცნობილი მხატვრის, ხსოვნით ცხოვრობს და დარწმუნებულია, რომ მასზე ყველა ისტორია და მოგონება მასთან ერთად გაქრება. ის სახლს მუზეუმად აქცევს, რომელიც წელიწადში მხოლოდ ორჯერ, შვილების დაბადებისთანავე ცოცხლდება. ბავშვები კი გულგრილად უყურებენ კედლებზე კოროს ნახატებს და მხრებს იჩეჩავენ: სხვა ეპოქა. დედის გარდაცვალების შემდეგ მათ მემკვიდრეობის ბედი უნდა გადაწყვიტონ და აღმოჩნდება, რომ მას მხოლოდ ფრედერიკისთვის აქვს მნიშვნელობა ან ღირებულება, რომელსაც სურს სახლი ოჯახისა და შვილებისთვის დაუტოვოს. როგორც ენერგიულ ადრიენს, სახლის აქსესუარების დიზაინერს, ასევე ჯერემის, პერსპექტიულ მენეჯერს, არ სურთ საფრანგეთში ცხოვრება და ზედმეტი მემკვიდრეობით თავის დატვირთვა.